حمیدرضا سهیلی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حیات از مشهد عنوان کرد: شهید مسعود سهیلی از شهدایی است که واقعاً مظلوم واقع شده است و من این را زمانی فهمیدم که از زبان یکی از همرزمانش که سه روز با او اسیر بوده لحظات آخر عمر او را شنیدم و فهمیدم در چه غربتی به شهادت رسیده است. وی تصریح کرد: مسعود شخصیتی بود که می‌گفت "اگر چیزی را می‌فهمم نباید آن را ناگفته بگذارم و باید آن را نشر دهم تا به نوعی در ترویج آن موثر باشم" و او این خاصیت را در هنر متجلی و به اطرافیان خود آموزش می‌داد. سهیلی خاطرنشان کرد: مسعود در زمان حیاتش در مساجد دور افتاده‌ای که می‌دید امکانات چندانی برای آشنایی با مقوله هنر ندارند داشته‌های هنری خود را مطرح می‌کرد و همواره از هنر برای ترویج اندیشه‌های اسلامی بهره‌ می‌گرفت. این برادر شهید بیان کرد: یکی از همرزمان او که در کلاس‌های درس تئاتر مسعود شرکت می‌کرد امروز در مسجدی در محله سمزقند مشهد فعالیت‌های فرهنگی می‌کند و وقتی پای صحبت‌های او می‌نشینیم تعریف می‌کند که چطور شهید مسعود سهیلی برای ترویج فرهنگ ایثار و جهاد از تئاتر استفاده می‌کرد و در این کار نمونه و الگویی بی‌نظیر بود. سهیلی خاطرنشان کرد: مسعود هنرمندی مردمی بود و در مساجد با مردم ارتباطی مستقیم داشت و جوانان و نوجوانان را به وسیله هنر با ارزش‌های اسلامی آشنا می‌کرد. وی افزود: مسعود سه روز بعد از اسارت شهید می‌شود، او بر اثر اصابت ترکش به پا و شکم مجروح شده بود و وقتی او را انتقال می‌دادند در اتوبوس به شهادت می‌رسد، همرزم او روایت می‌کند که تا آخرین لحظه ذکر "یا زهرا" را بر زبان داشته است. این پیشکسوت مشهدی تئاتر با اشاره به این که برادرش با لب‌های تشنه به شهادت رسیده است، عنوان کرد: به خاطر دارم که واقعاً با عشق کار می‌کرد و همیشه با وضو به روی صحنه تئاتر می‌رفت؛ او گروهی برای آموزش تئاتر به نوجوانان تشکیل داد و در سطح کشور نیز مطرح شد. وی افزود: با این که در جوانی به شهادت رسید و فرصت زیادی برای تولید آثار هنری زیادی نداشت از او یادگاران بارزشی مانده است که شاگردانش روایت می‌کنند.